Είχα την τύχη να φοιτήσω στη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ στο διάστημα 1976-1981. Οι γνώσεις και εμπειρίες που αποκόμισα τότε ως σπουδαστής ήταν καθοριστικές για τη μετέπειτα ακαδημαϊκή μου σταδιοδρομία.

Θυμάμαι το αυστηρό, καλά δομημένο πρόγραμμα σπουδών στο ιστορικό συγκρότημα της οδού Πατησίων. Καθημερινά παρακολουθούσαμε διαλέξεις, φροντιστήρια και εργαστήρια από τις 8:45 μέχρι τις 18:00. Για μένα το ΕΜΠ έγινε δεύτερο σπίτι, όπου συνήθισα να δουλεύω με ένταση και συνέπεια. Οι διδάσκοντες είχαν μεγάλες απαιτήσεις από μας. Μας αφιέρωναν προσωπική προσοχή, μας καθοδηγούσαν, μας επέπλητταν όποτε χρειαζόταν και μας ενθάρρυναν στις έστω και μικρές επιτυχίες μας. Το τελευταίο μας αναπτέρωνε να συνεχίσουμε τις προσπάθειες.

Είχαμε εξαίρετους δασκάλους, που καλλιέργησαν την κριτική μας σκέψη και τη δημιουργικότητά μας. Στα μαθηματικά ο Ι. Χαΐνης μας μύησε στους αυστηρούς λογικούς συλλογισμούς με τις διαλέξεις του και τα καλλιγραφημένα συγγράμματά του. Στη Φυσική ο Ε. Κυριακόπουλος μας εισήγαγε στην κατάστρωση μαθηματικών μοντέλων για πραγματικά προβλήματα. Η εκτενής εργαστηριακή εμπειρία που μας προσέφερε ο Γ. Παρισάκης και οι συνεργάτες του, οι πυκνές, ενθουσιώδεις διαλέξεις του Κ. Σάνδρη και η καθοδήγηση της Ο. Μαρκοπούλου μας έκτισαν ένα ισχυρό υπόβαθρο στη Χημεία. Ιδιαίτερα με ενέπνευσαν η αυστηρή θεμελίωση και οι ευρύτατες εφαρμογές της Θερμοδυναμικής, όπως μου τις δίδαξαν ο Ν. Κουμούτσος και ο Α. Παπαϊωάννου. Αυτές αποδείχθηκαν πολύτιμες στις μετέπειτα ερευνητικές μου προσπάθειες. Εξαιρετικό ήταν επίσης μάθημα Τεχνικής Φυσικών Διεργασιών του Γ. Σαραβάκου, με τον οποίο έκανα τη διπλωματική μου εργασία, συνδυάζοντας πειραματικές μετρήσεις με υπολογιστική προτυποποίηση. Ο τότε άρτι αφιχθείς από τις ΗΠΑ Γ. Στεφανόπουλος μας ανέθεσε ένα μεγάλο θέμα σχεδιασμού χημικής διεργασίας που ακόνισε τις συνθετικές μας ικανότητες, ενώ στοιχεία σχεδιασμού προϊόντων μας μετέδωσε στο μάθημα των Πολυμερών ο Ε. Καμπούρης.

Οφείλω πολλά στους συναδέλφους μου σπουδαστές της Σχολής Χημικών Μηχανικών: εξήντα περίπου νέους ανθρώπους με εντυπωσιακές επιδόσεις και επιτεύγματα στις σπουδές και όχι μόνον – η Σχολή ήταν τότε κορυφαία στις προτιμήσεις των εισαγομένων και ήταν όλοι τους επίλεκτοι. Μεταξύ μας αναπτύχθηκε ευγενής άμιλλα και σφυρηλατήθηκαν ισχυρές φιλίες που διατηρούνται μέχρι σήμερα. Είχαμε μεγάλες απαιτήσεις από τους εαυτούς μας. Συνηθίσαμε να ανατρέχουμε στη διεθνή βιβλιογραφία και να εμβαθύνουμε σε ό,τι μαθαίναμε στη Σχολή και αυτό ενίσχυσε πολύ τις δεξιότητές μας. Οι υψηλές επιδόσεις της τάξης στα μαθήματα συνοδεύονταν από κοινωνική ευαισθησία – ήταν η εποχή αμέσως μετά τη μεταπολίτευση και υπήρχε έντονη διακίνηση ιδεών.

Τα εφόδια που μου έδωσε το ΕΜΠ υπήρξαν πολύτιμα στο πολύ απαιτητικό περιβάλλον που αντιμετώπισα ως διδακτορικός φοιτητής στο ΜΙΤ. Πολλοί από τους δασκάλους μου στο ΕΜΠ αποτέλεσαν πρότυπα στη μετέπειτα ακαδημαϊκή σταδιοδρομία μου στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Berkeley και στην Ελλάδα.

Με συγκίνηση επέστρεψα το 2002 στο ΕΜΠ για να διδάξω. Η εξέλιξη του Ιδρύματος όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε θεαματική. Μέσα σε έναν κοινωνικό περίγυρο που μεταβάλλεται όλο και ταχύτερα κατά συχνά απρόβλεπτους τρόπους, παραμένει η προσήλωση στην προετοιμασία υψηλής ποιότητας μηχανικών – επιλυτών προβλημάτων. Καθώς πλησιάζω στην αφυπηρέτησή μου ως μέλους ΔΕΠ, ελπίζω να έχω καταφέρει ν’ ανταποδώσω στο Ίδρυμα ένα μικρό μέρος των ευεργεσιών που δέχθηκα από αυτό.