Η συμβολή του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) στην επιστημονική ανέλιξη και ακαδημαϊκή μου σταδιοδρομία υπήρξε καθοριστική. Θεωρώ χρέος μου να αναγνωρίσω ότι το ΕΜΠ μου προσέφερε όλα τα αναγκαία μέσα για την πραγμάτωση των ευγενών στόχων μου.

Με συγκίνηση φέρνω στη μνήμη μου τους αείμνηστους καθηγητές μου και πρώην Πρυτάνεις του ΕΜΠ, οι οποίοι συνέβαλαν μεγάλως στην επιστημονική μου κατάρτιση και προαγωγή: Τον Ευτύχιο Κοκκινόπουλο για την επιστολή (του) παρότρυνσής μου να ακολουθήσω ακαδημαϊκή καριέρα, τον Ευάγγελο Παναγιωτουνάκο επιβλέποντα της διδακτορικής μου διατριβής και στη συνέχεια κύριο εισηγητή για την εκλογή μου ως καθηγητού και μετέπειτα διαδόχου του στην έδρα «Στατικής και Σιδηρών Κατασκευών», τον Γεώργιο Παρισάκη, ως και τον Περικλή Θεοχάρη (του οποίου υπήρξα στενός συνεργάτης τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του). Ιδιαίτερα τον τελευταίο λόγω της συνδρομής του στην ανάδειξή μου ως τακτικού μέλους της Ακαδημίας Αθηνών.

Ευχαριστίες, επίσης, οφείλω και στους μεταγενέστερους Πρυτάνεις που εστήριξαν το ερευνητικό, διδακτικό και συγγραφικό μου έργο, όπως ο αείμνηστος Θεμιστοκλής Ξανθόπουλος, ο Ανδρέας Ανδρεόπουλος και ο Κωνσταντίνος Μουτζούρης, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι ο σημερινός Πρύτανης Ιωάννης Χατζηγεωργίου συνεχίζει την λαμπρή παράδοση του Ιδρύματός μας (ακαδημαϊκής τάξεως, αξιοκρατίας και αριστείας), προκειμένου το ΕΜΠ να βρίσκεται πάντοτε στην πρωτοπορία των εξελίξεων στους τομείς της Τεχνολογίας, Καινοτομίας και Τεχνητής Νοημοσύνης, που κατατάσσουν αυτό μεταξύ των πρώτων Τεχνολογικών Ιδρυμάτων του κόσμου.