Email: alumni@mail.ntua.gr

Ερρίκος Παυλής

Αποφοίτησα το 1976 από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) με πτυχίο Διπλωματούχου Μηχανικού με διπλωματική εργασία (μαζί με τον τότε συμφοιτητή μου Καθ. Κωνσταντίνο Κατσάμπαλο) στην Δορυφορική Γεωδαισία υπό την επίβλεψη του Καθ. Γεωργίου Βέη.

Ακολούθησα την προτροπή του κυρίου Βέη να συνεχίσω στο εξωτερικό για ανώτατες σπουδές, και επέλεξα να συνεχίσω στο ίδιο ίδρυμα από όπου είχε αποφοιτήσει κι εκείνος, το διεθνούς φήμης “The Ohio State University (OSU), Columbus, OH”. Αναμένοντας να ολοκληρωθεί η διαδικασία εγγραφής στο OSU, στο διάστημα 1975-1976, συμμετείχα μαζί με τον Κωνσταντίνο Κατσάμπαλο στην ομάδα του κυρίου Βέη που θα έκανε παρατηρήσεις σχετικά με την δακτυλιοειδή έκλειψη ηλίου στις 29 Απριλίου 1976. Ο άξονας περνούσε πάνω από την Σαντορίνη και η ομάδα εγκατέστησε τα όργανα παρατηρήσεων στο Ακρωτήρι. Οι δυο μας ήμασταν υπεύθυνοι για την εγκατάσταση και χρήση μιας μοναδικής στο είδος της κάμερας (Bonsdorff) που ο κύριος Βέης είχε δανειστεί από τον Καθ. Κουκκαμάκι του Ινστ. Γεωδαισίας της Φινλανδίας, προσαρμοσμένη σε ειδικό τηλεσκόπιο. Τον Σεπτέμβριο του 1976, μετά τον γάμο μου με την συμφοιτήτρια Δέσποινα Μπαρτσακούλια, τον προηγούμενο Αύγουστο, μαζί με τον αδελφικό φίλο και κουμπάρο πλέον Κώστα Κατσάμπαλο, αναχωρήσαμε για το OSU. Αφού ολοκλήρωσα ένα μεταπτυχιακό δίπλωμα (MSc) το 1979, αποφοίτησα με διδακτορικό από το Τμήμα Γεωδαιτικής Επιστήμης και Τοπογραφίας του OSU το 1983.

Οι γνώσεις και η εμπειρία που αποκτήσαμε σπουδάζοντας και συνεργαζόμενοι με τον Καθηγητή Βέη ήταν ένα ανεκτίμητο στήριγμα στην εξέλιξή μας και τη διαμόρφωση της καριέρας μας. Σε κάθε μελλοντική μας συνάντηση σε συνέδρια, διαλέξεις, κλπ., η σχέση αυτή παγιωνόταν ακόμα περισσότερο, όπως το 1984, σε διεθνές συνέδριο στο Σοπρούν της Ουγγαρίας. Παρότι μας χώριζε ένας ωκεανός, σε κάθε ευκαιρία που μπορούσαμε να τον συναντήσουμε και να τον τιμήσουμε συμμετείχαμε πάντα ενεργά, π.χ. το International Workshop on Global Positioning Systems in Geosciences το 1992 στα Χανιά διοργανώθηκε προς τιμήν του από πρώην μαθητές του. Το ILRS Technical Workshop on “SLR Tracking of GNSS Constellation” το 2009 στο Μέτσοβο, το διοργάνωσα μαζί με το ΕΜΠ για να εορτάσουμε τα 50 χρόνια Δορυφορικής Γεωδαισίας και τα 80α του γενέθλια. Ήταν μια τελευταία ευκαιρία για νέους γεωδαίτες από όλο τον κόσμο να τον γνωρίσουν και να τον ακούσουν, και όλοι οι παλαιοί να τον ξαναδούν και να τον τιμήσουν. Η απώλεια του το 2022 άφησε αναμφισβήτητα μεγάλο κενό στην επιστημονική κοινότητα, αλλά για τους φοιτητές του, θα μας λείψει οπωσδήποτε και σαν δάσκαλος και σαν φίλος.

Ερρίκος Παυλής

Αποφοίτησα το 1976 από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) με πτυχίο Διπλωματούχου Μηχανικού με διπλωματική εργασία (μαζί με τον τότε συμφοιτητή μου Καθ. Κωνσταντίνο Κατσάμπαλο) στην Δορυφορική Γεωδαισία υπό την επίβλεψη του Καθ. Γεωργίου Βέη.

Ακολούθησα την προτροπή του κυρίου Βέη να συνεχίσω στο εξωτερικό για ανώτατες σπουδές, και επέλεξα να συνεχίσω στο ίδιο ίδρυμα από όπου είχε αποφοιτήσει κι εκείνος, το διεθνούς φήμης “The Ohio State University (OSU), Columbus, OH”. Αναμένοντας να ολοκληρωθεί η διαδικασία εγγραφής στο OSU, στο διάστημα 1975-1976, συμμετείχα μαζί με τον Κωνσταντίνο Κατσάμπαλο στην ομάδα του κυρίου Βέη που θα έκανε παρατηρήσεις σχετικά με την δακτυλιοειδή έκλειψη ηλίου στις 29 Απριλίου 1976. Ο άξονας περνούσε πάνω από την Σαντορίνη και η ομάδα εγκατέστησε τα όργανα παρατηρήσεων στο Ακρωτήρι. Οι δυο μας ήμασταν υπεύθυνοι για την εγκατάσταση και χρήση μιας μοναδικής στο είδος της κάμερας (Bonsdorff) που ο κύριος Βέης είχε δανειστεί από τον Καθ. Κουκκαμάκι του Ινστ. Γεωδαισίας της Φινλανδίας, προσαρμοσμένη σε ειδικό τηλεσκόπιο. Τον Σεπτέμβριο του 1976, μετά τον γάμο μου με την συμφοιτήτρια Δέσποινα Μπαρτσακούλια, τον προηγούμενο Αύγουστο, μαζί με τον αδελφικό φίλο και κουμπάρο πλέον Κώστα Κατσάμπαλο, αναχωρήσαμε για το OSU. Αφού ολοκλήρωσα ένα μεταπτυχιακό δίπλωμα (MSc) το 1979, αποφοίτησα με διδακτορικό από το Τμήμα Γεωδαιτικής Επιστήμης και Τοπογραφίας του OSU το 1983.

Οι γνώσεις και η εμπειρία που αποκτήσαμε σπουδάζοντας και συνεργαζόμενοι με τον Καθηγητή Βέη ήταν ένα ανεκτίμητο στήριγμα στην εξέλιξή μας και τη διαμόρφωση της καριέρας μας. Σε κάθε μελλοντική μας συνάντηση σε συνέδρια, διαλέξεις, κλπ., η σχέση αυτή παγιωνόταν ακόμα περισσότερο, όπως το 1984, σε διεθνές συνέδριο στο Σοπρούν της Ουγγαρίας. Παρότι μας χώριζε ένας ωκεανός, σε κάθε ευκαιρία που μπορούσαμε να τον συναντήσουμε και να τον τιμήσουμε συμμετείχαμε πάντα ενεργά, π.χ. το International Workshop on Global Positioning Systems in Geosciences το 1992 στα Χανιά διοργανώθηκε προς τιμήν του από πρώην μαθητές του. Το ILRS Technical Workshop on “SLR Tracking of GNSS Constellation” το 2009 στο Μέτσοβο, το διοργάνωσα μαζί με το ΕΜΠ για να εορτάσουμε τα 50 χρόνια Δορυφορικής Γεωδαισίας και τα 80α του γενέθλια. Ήταν μια τελευταία ευκαιρία για νέους γεωδαίτες από όλο τον κόσμο να τον γνωρίσουν και να τον ακούσουν, και όλοι οι παλαιοί να τον ξαναδούν και να τον τιμήσουν. Η απώλεια του το 2022 άφησε αναμφισβήτητα μεγάλο κενό στην επιστημονική κοινότητα, αλλά για τους φοιτητές του, θα μας λείψει οπωσδήποτε και σαν δάσκαλος και σαν φίλος.

Ερρίκος Παυλής

Αποφοίτησα το 1976 από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) με πτυχίο Διπλωματούχου Μηχανικού με διπλωματική εργασία (μαζί με τον τότε συμφοιτητή μου Καθ. Κωνσταντίνο Κατσάμπαλο) στην Δορυφορική Γεωδαισία υπό την επίβλεψη του Καθ. Γεωργίου Βέη.

Ακολούθησα την προτροπή του κυρίου Βέη να συνεχίσω στο εξωτερικό για ανώτατες σπουδές, και επέλεξα να συνεχίσω στο ίδιο ίδρυμα από όπου είχε αποφοιτήσει κι εκείνος, το διεθνούς φήμης “The Ohio State University (OSU), Columbus, OH”. Αναμένοντας να ολοκληρωθεί η διαδικασία εγγραφής στο OSU, στο διάστημα 1975-1976, συμμετείχα μαζί με τον Κωνσταντίνο Κατσάμπαλο στην ομάδα του κυρίου Βέη που θα έκανε παρατηρήσεις σχετικά με την δακτυλιοειδή έκλειψη ηλίου στις 29 Απριλίου 1976. Ο άξονας περνούσε πάνω από την Σαντορίνη και η ομάδα εγκατέστησε τα όργανα παρατηρήσεων στο Ακρωτήρι. Οι δυο μας ήμασταν υπεύθυνοι για την εγκατάσταση και χρήση μιας μοναδικής στο είδος της κάμερας (Bonsdorff) που ο κύριος Βέης είχε δανειστεί από τον Καθ. Κουκκαμάκι του Ινστ. Γεωδαισίας της Φινλανδίας, προσαρμοσμένη σε ειδικό τηλεσκόπιο. Τον Σεπτέμβριο του 1976, μετά τον γάμο μου με την συμφοιτήτρια Δέσποινα Μπαρτσακούλια, τον προηγούμενο Αύγουστο, μαζί με τον αδελφικό φίλο και κουμπάρο πλέον Κώστα Κατσάμπαλο, αναχωρήσαμε για το OSU. Αφού ολοκλήρωσα ένα μεταπτυχιακό δίπλωμα (MSc) το 1979, αποφοίτησα με διδακτορικό από το Τμήμα Γεωδαιτικής Επιστήμης και Τοπογραφίας του OSU το 1983.

Οι γνώσεις και η εμπειρία που αποκτήσαμε σπουδάζοντας και συνεργαζόμενοι με τον Καθηγητή Βέη ήταν ένα ανεκτίμητο στήριγμα στην εξέλιξή μας και τη διαμόρφωση της καριέρας μας. Σε κάθε μελλοντική μας συνάντηση σε συνέδρια, διαλέξεις, κλπ., η σχέση αυτή παγιωνόταν ακόμα περισσότερο, όπως το 1984, σε διεθνές συνέδριο στο Σοπρούν της Ουγγαρίας. Παρότι μας χώριζε ένας ωκεανός, σε κάθε ευκαιρία που μπορούσαμε να τον συναντήσουμε και να τον τιμήσουμε συμμετείχαμε πάντα ενεργά, π.χ. το International Workshop on Global Positioning Systems in Geosciences το 1992 στα Χανιά διοργανώθηκε προς τιμήν του από πρώην μαθητές του. Το ILRS Technical Workshop on “SLR Tracking of GNSS Constellation” το 2009 στο Μέτσοβο, το διοργάνωσα μαζί με το ΕΜΠ για να εορτάσουμε τα 50 χρόνια Δορυφορικής Γεωδαισίας και τα 80α του γενέθλια. Ήταν μια τελευταία ευκαιρία για νέους γεωδαίτες από όλο τον κόσμο να τον γνωρίσουν και να τον ακούσουν, και όλοι οι παλαιοί να τον ξαναδούν και να τον τιμήσουν. Η απώλεια του το 2022 άφησε αναμφισβήτητα μεγάλο κενό στην επιστημονική κοινότητα, αλλά για τους φοιτητές του, θα μας λείψει οπωσδήποτε και σαν δάσκαλος και σαν φίλος.

Κύλιση στην κορυφή