Αναμφισβήτητα το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ήταν μία εμπειρία ζωής για εμένα.

Παρότι από πολύ μικρός ήξερα τί ήθελα να κάνω στη ζωή μου και ήταν σαφής η κλίση μου προς τον τεχνικό κλάδο, το Πολυτεχνείο ήταν αυτό που με καθοδήγησε, με πήρε από το χέρι και μου έδειξε τον δρόμο.

Βασικά μου έμαθε να σκέφτομαι και να αντιλαμβάνομαι πως στη ζωή, όπως και στο λογικά διαγράμματα των προγραμμάτων, δεν υπάρχουν λούπες και αδιέξοδα, αρκεί να τα σχεδιάσουμε σωστά.

Η αλήθεια είναι πως δεν ήμουν ο καλύτερος φοιτητής. Παρόλα αυτά μέσα στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Η/Υ είχα τη δυνατότητα να «περιπλανηθώ», να δω και να μάθω πολλά, να πάρω εφόδια που τελικά με βοήθησαν να έχω τη μεγάλη εικόνα.
Γιατί στην μετέπειτα καριέρα μου δεν έκανα ένα μόνο πράγμα. Ξεκίνησα γράφοντας κώδικα και από εκεί έβγαλα τα πρώτα μου χρήματα, επιστρέφοντας στην ιδιαίτερη πατρίδα μου έκανα κάτι λιγότερο συναφές, ασχολήθηκα δηλαδή με Η/Μ μελέτες κτιρίων, στην πορεία εκμεταλλεύτηκα την άνθηση των ΑΠΕ, παρότι δεν είχα πάρει τη σχετική κατεύθυνση αλλά είχα το υπόβαθρο να το υποστηρίξω.

Και βέβαια ασχολήθηκα με τα κοινά, όπου και εκεί, η δυνατότητα να αναλύω τα προβλήματα και να παίρνω γρήγορα αποφάσεις, ήταν καταλυτική. Σα να είσαι στο εργοτάξιο και πρέπει να δώσεις άμεση λύση, γιατί τα συνεργεία περιμένουν!

Αυτό είναι το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και για τους παραπάνω λόγους δεν μετάνιωσα ούτε ένα δευτερόλεπτο στη ζωή μου που το έβαλα ως πρώτη επιλογή στο μηχανογραφικό μου. Δεν είναι μόνο η γνώση, δεν είναι μόνον οι γνωριμίες με συμφοιτητές και καθηγητές, δεν είναι μόνον τρόπος σκέψης και ζωής.

Είναι όλα τα παραπάνω μαζί!