Όλοι μηχανικοί. Ωστόσο μηχανή του χρόνου δεν έχουμε ακόμα φτιάξει. Να κάτι, που ακόμα και σήμερα που σχεδόν όλα είναι δυνατά παραμένει  φανταστικό και μας επιτρέπει να αναπολήσουμε και να νοσταλγήσουμε…

Διασταλμένος χρόνος. Δεν αναφέρομαι στην πραγματική διάρκεια των σπουδών – η οποία πράγματι για τους περισσότερους από εμάς ήταν μεγάλη – αλλά στο τόσο πυκνό και πλούσιο περιεχόμενο εμπειριών που δύσκολα ξανασυναντά κανείς.

Θα σταθώ σε δύο έννοιες, δύο ζευγάρια λέξεων: ενεργητική γνώση και ανθρώπινες σχέσεις. Ειδικά χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής σχολής. Ενεργητική γνώση : κατασκευές, σχέδια, μακέτες, δοκιμές και λάθη. Και πάλι απ’ την αρχή. Ψυχή τε και σώματι. Και το τελευταίο δημιουργεί ανθρώπινες σχέσεις που δύσκολα κανείς ξαναφτιάχνει. Τιμάω και τα δύο κάθε μέρα: το πρώτο έχει γίνει σχεδόν σύνθημα. Χωρίς το δεύτερο το γραφείο μας δεν  θα υπήρχε. Γνώρισα τον Χρήστο τον Οκτώβριο του 2003 κάπου μπροστά από το κυλικείο δίπλα στην είσοδο της Στουρνάρη. Το 2023 ιδρύσαμε μαζί γραφείο. Αποκτήσαμε τη δική μας μηχανή του χρόνου.