Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες πλήρους αποκατάστασης της ξύλινης στέγης του κτιρίου «Πλαστικής – Ζωγραφικής», στο ιστορικό συγκρότημα του ΕΜΠ στην οδό Πατησίων.
Το συγκεκριμένο ιστορικό κτίριο, επιφάνειας 392,6 τετραγωνικών μέτρων και τμήμα της μεγάλης κληρονομίας του ΕΜΠ, κατασκευάστηκε προ 120 ετών περίπου και ήταν κατειλημμένο για 29 ολόκληρα χρόνια πριν την εκκένωσή του και τον τερματισμό της κατάληψης. Πριν την κατάληψη, η οποία ανατρέχει στο 1995, φιλοξενούσε τα ομώνυμα εργαστήρια, ενώ στους χώρους του κτιρίου δίδαξαν διακεκριμένοι Καθηγητές της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ και της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
Με τον τερματισμό της παράνομης κατάληψης του χώρου διαπιστώθηκε η απαράδεκτη και εξόχως προβληματική κατάσταση στην οποία βρισκόταν για 29 χρόνια. Τοίχοι, εσωτερικοί και εξωτερικοί, γεμάτοι γκράφιτι, πόρτες κατεστραμμένες, ηλεκτρικοί πίνακες με ανεξέλεγκτες επεμβάσεις από αγνώστους, χωρίς καμία δυνατότητα πρόσβασης της Τεχνικής Υπηρεσίας του ΕΜΠ, εμφανή σημάδια ύπαρξης πυρκαγιάς στο πατάρι, καμένοι χώροι και φωτιστικά, κεραμίδια που έλειπαν είναι κάποια μόνο από τα ευρήματα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίστηκε στην ψευδοροφή και στη στέγη οι οποίες κινδύνευαν με κατάρρευση και εξ αυτού του λόγου ετέθη ως άμεση προτεραιότητα η ταχεία επισκευή της στέγης.
Για την υλοποίηση του έργου εκπονήθηκε ειδική μελέτη αποκατάστασης από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών, σε συνεργασία με μέλη ΔΕΠ της Σχολής Αρχιτεκτόνων. Η μελέτη περιελάμβανε ολοκληρωμένη στατική διερεύνηση του συνόλου του κτιρίου, με συνεκτίμηση της συνεργασίας της στέγης με τον φέροντα οργανισμό. Οι επεμβάσεις σχεδιάστηκαν με στόχο την αποκατάσταση της φέρουσας ικανότητας της στέγης και τη βελτίωση της συνολικής αντισεισμικής συμπεριφοράς του κτιρίου. Αντί της λύσης της καθαίρεσης και πλήρους αντικατάστασης της στέγης, επελέγη η διατήρηση και αποκατάστασή της, με σεβασμό στον ιστορικό χαρακτήρα του κτιρίου και στην αρχιτεκτονική και εκπαιδευτική παράδοση του Ιδρύματος. Η επέμβαση υλοποιήθηκε με την εφαρμογή σύγχρονων τεχνικών αποκατάστασης και ενίσχυσης φερόντων στοιχείων, αξιοποιώντας την επιστημονική γνώση και την εμπειρία του Ιδρύματος σε αντίστοιχα έργα. Η μελέτη εγκρίθηκε ομόφωνα από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ).
Στο πλαίσιο των εργασιών, καθαιρέθηκε η υφιστάμενη ψευδοροφή από νευρομετάλ ως νεότερη προσθήκη επίσης με έγκριση της Διεύθυνσης Προστασίας και Αναστήλωσης Σύγχρονων και Νεώτερων Μνημείων και αποκαταστάθηκαν βλάβες στα επιμέρους στοιχεία των ξύλινων ζευκτών με ενίσχυση των κόμβων τους. Επιπλέον, κατασκευάστηκε νέο περιμετρικό διάζωμα από οπλισμένο σκυρόδεμα στη στέψη των φερόντων τοίχων, με το οποίο συνδέθηκαν τα ζευκτά, εξασφαλίζοντας τη συνεργασία τους με τον φέροντα οργανισμό. Η στέγη επικαλύφθηκε με κεραμίδια γαλλικού τύπου, σε συνδυασμό με σύστημα υγρομόνωσης και θερμομόνωσης. Παράλληλα, επιλέχθηκε η διατήρηση της ορατότητας της ξύλινης στέγης στον εσωτερικό χώρο, χωρίς την κατασκευή νέας ψευδοροφής, αναδεικνύοντας την κατασκευαστική της δομή.
Χαρακτηριστικό φωτογραφικό υλικό
